Gratis verzending en een gratis kurkentrekker bij eerste bestellingen van meer dan 69€ code WELKOM

Decántalo
Contact opnemen
Wijn blog
Mis onze artikelen over de wijnwereld niet. Wijnhuizen, wijnbereidingen, wijnstreken, parings, interviews met de beste professionals uit de wijnwereld... Al het nieuws over de wereld van de wijn.

Het ritueel van de toost: traditie, cultuur en bijgeloof rondom wijn

24/12/2025 Speciale momenten , Wijnservice
Het ritueel van de toost: traditie, cultuur en bijgeloof rondom wijn

Over de hele wereld zijn er maar weinig gebaren zo universeel als de toost: een goed drankje, glazen klinken en het beste wensen aan de persoon tegenover je. Maar ken je de oorsprong van deze eeuwenoude traditie? Hoe wordt het wereldwijd gevierd? Blijf bij ons, we vertellen het je.

Oorsprong

De term "brindis" komt van het Duitse woord "bring dir's". Blijkbaar wordt deze term, die evolueerde naar het Italiaanse woord “brindis”, toegeschreven aan de “lansquenets”, Duitse huurlingen in dienst van Karel V, die na de plundering van Rome in 1527 deze uitdrukking gebruikten om de overwinning en de stad aan de keizer aan te bieden terwijl ze hun glas hieven. Echter, dit gebaar is veel ouder, want hoewel de oorsprong onzeker is, is het bekend dat de Romeinen en de Grieken ook verschillende rituelen hadden voordat ze dronken: van het gieten van een deel van de vloeistof op de grond als offer aan de goden, tot het gebaar van het heffen van het glas zodat de slaven het konden vullen, tot de verraderlijke theorie van vergiftiging waarbij, na het klinken van de glazen, beide drinkers ervoor zorgden dat geen van beide vaten een schadelijke stof bevatte.

Traditionele Europese toast: Spanje, Italië, Frankrijk, Duitsland en Engeland

Terwijl in Spanje het gebruikelijk is om bij het toosten "Salud" te zeggen, wensen ze in Duitsland "Prost" (ook is het verboden om gekruist te toosten) en in Frankrijk "Santé" (het glas mag niet meer dan halfvol worden geschonken).

Ongeacht de taal, houden Europeanen enkele vaste gebaren aan, zoals in de ogen kijken of in kleine hoeveelheden drinken.

In Spanje komt de beroemde chin-chin van het Chinese woord “qing”, wat "alsjeblieft" betekent. Blijkbaar werd deze uitdrukking door de gastheer gebruikt tijdens bijeenkomsten om de gasten uit te nodigen hun glazen leeg te maken. Na de Frans-Chinese oorlog kwam deze uitdrukking naar Europa via de soldaten die eraan deelnamen. Hoe dan ook, wat verboden is, is om te zeggen "La última y nos vamos" omdat deze uitdrukking wordt geassocieerd met de slechte voortekenen van de dood. Beter om het lot niet te tarten…

Een ander opmerkelijk geval is Engeland, waar de uitdrukking “toast” rechtstreeks komt van de oude gewoonte om een geroosterde boterham in de drank te doen. Het in warme wijn gedrenkte brood was het gebruikelijke voedsel in middeleeuws Europa. Curieus, nietwaar?

Armenië en Georgië

Wat betreft de rest van de wereld, zijn er nog steeds zeer bijzondere manieren van toosten. In het geval van Georgië is het verplicht dat elke drinker een verhaal vertelt om de gastheer te eren voordat er getoost wordt; terwijl in Armenië de gewoonte is dat degene die als laatste zijn glas leeg heeft, de volgende fles moet betalen. Laat je niet verrassen!

China en Japan

Veel nauwkeuriger en zorgvuldiger zijn ze in Azië. In landen zoals China is de toast, die als een heel ritueel wordt behandeld, onlosmakelijk verbonden met het sluiten van een deal. In dit geval wordt de drank altijd geserveerd aan de persoon met de hoogste rang of leeftijd en, in geval van toosten, worden de glazen langzaam tegen elkaar geklonken, waarbij ervoor gezorgd wordt dat het glas nooit boven het glas van de gastheer of de oudste persoon uitkomt. Zodra de glazen zijn geklonken, moet de inhoud van het glas volledig worden opgedronken… En pas op dat je niet deelneemt aan de toast, want dat kan als een gebrek aan respect worden beschouwd!

In Japan blijft dit ceremonieel behouden, want als je in een groep bent, moet je jezelf nooit inschenken.

Hongarije

In andere landen is de toast zelfs een verboden gebaar geworden. Dit was het geval in Hongarije tussen 1848 en 1998, omdat dit gebaar herinnerde aan de overwinningen van Oostenrijk op Hongarije in de 19e eeuw. In deze conflicten toostten de Oostenrijkers elke keer dat ze een Hongaar executeerden luidruchtig met bier, waardoor het vandaag de dag nog steeds een gebaar is dat slecht wordt ontvangen en gevoeligheden kwetst.

Zweden, Rusland en Finland

In Zweden gaat de oorsprong van de toast - bekend als “Skål” - terug naar de tijd van de Vikingen. Voordat ze dronken, keken deze krijgers elkaar strak aan als een manier om ervoor te zorgen dat hun drinkgenoot geen wapen zou trekken. Hoewel veel minder gewelddadig, blijft dit gebaar tot op de dag van vandaag bestaan, waarbij men elkaar strak in de ogen kijkt telkens als er iets te vieren valt.

Dezelfde vastberadenheid tonen ze in Rusland, waar bij de kreet “Vashe zdorovie” de wodka moet vloeien, ongeacht de gevolgen. In feite wordt het als ongepast beschouwd om deze drank met een ander ingrediënt te mengen, en het is noodzakelijk om altijd de fles leeg te maken.

In Finland veranderen de zaken radicaal. Het verhaal gaat dat toen de Finse zeevaarders in de 10e eeuw in Engeland aankwamen, de pub-eigenaren hen vroegen om de vrede te bewaren ("keep the peace" in het Engels). De Finnen, die geen woord van de taal begrepen, imiteerden de zin elke keer dat ze hun glazen hieven, wat uiteindelijk leidde tot “Kippis”.

Nigeria

Veel spiritueler zijn ze in Nigeria, waar het algemene motto bij het toosten “Ekele diri” is, wat “Laten we dankbaar zijn” betekent. Een toast die zonder twijfel rechtstreeks naar het hart gaat.

Kortom, toosten is veel meer dan glazen tegen elkaar slaan… Het is cultuur, geschiedenis, bijgeloof en vooral een gedeelde wens. Dus nu weet je het, de volgende keer dat je je glas heft, doe het met stijl, respecteer de lokale traditie en toast op wat belangrijk is: samen zijn.

Mila

Mila Alarcón

Contenidos