Gratis verzending en een gratis kurkentrekker bij eerste bestellingen van meer dan 69€ code WELKOM

Decántalo
Contact opnemen
Wijn blog
Mis onze artikelen over de wijnwereld niet. Wijnhuizen, wijnbereidingen, wijnstreken, parings, interviews met de beste professionals uit de wijnwereld... Al het nieuws over de wereld van de wijn.

Een kennismaking met Anna Rovira, oenoloog en technisch directeur van Celler de

24/11/2021 Sollicitatiegesprekken

De op twee na beste oenologe ter wereld en de beste van Spanje, volgens het Duitse wijntijdschrift "Selection Das Genussmagazin". Anna Rovira heeft naam gemaakt in de wereld van wijn sinds zij meer dan 8 jaar geleden in dienst trad bij Celler de Capçanes, een coöperatie in de D.O. Montsant (Catalonië). Deze erkenning van goed werk stimuleet om door te gaan met een project waarvan meer dan 80 mensen in het dorp afhankelijk zijn en dat aantoont dat samenwerking tot werkelijk goede resultaten kan leiden. Deze wijnen van hoge kwaliteit zijn het resultaat van gezamenlijk werk en weerspiegelen perfect het grote potentieel van het wijngebied Montsant.



- Op je cv zien we dat je, voor je oenologie studeerde, agro-voedingsingenieur wilde worden. Waarom heb je voor wijn gekozen?
We hebben thuis altijd een wijngaard gehad. Mijn grootvader was boer, hij bewerkte al een kleine wijngaard en mijn vader volgde hem door nog een paar hectare aan te planten, dus we hebben het land altijd bewerkt. Op het platteland was mijn familie het gelukkigst. De wereld van de wijn is opwindend, het combineert een creatieve kant met een meer technische kant en het werk is zo verschillend elke tijd van het jaar!

- Bij je thuis is er altijd een nauwe band is geweest met de landbouw en de wijngaard. Binnen je familie heb je zeker een voorbeeld dat je wilt volgen. Kunt je ons vertellen wat je eerste herinnering aan wijn is?
Ik was altijd aan de beurt om te gaan oogsten! Mijn referenties zijn mijn grootvader, die altijd in de landbouw werkzaam is geweest, en mijn vader. Hij is opticien, maar ik zag hem altijd oneindig veel gelukkiger in de wijngaard. Misschien is dat de reden waarom noch mijn zussen noch ik zijn vak hebben gevolgd.

- Je hebt je derde jaar oenologie gestudeerd aan de universiteit van Bourgogne (Dijon) en bent vervolgens in Frankrijk gebleven voor een stage van drie maanden bij de coöperatie Mont Touch. Wat heeft die tijd in Frankrijk bijgedragen aan je carrière?
Frankrijk kan worden beschouwd als een van de belangrijkste landen op het gebied van wijncultuur en -geschiedenis. Op de universiteit was de inhoud van hoge kwaliteit en van hoog niveau. Ik heb veel wijnen uit verschillende streken kunnen proeven, veel wijnhuizen kunnen bezoeken... maar wat mij bijblijft is de trots die zij voelen voor hun producten. Hier moeten we een beetje meer in onszelf geloven. In Mont-Tauch was het al heel anders. Daar behandelden we grote hoeveelheden wijn en druiven, dus als grote wijnmakerij/coöperatie was het erg interessant om met veel technologie en andere dimensies te werken. Kortom, ik heb de kleine en grote wijnproducenten kunnen waarderen, de producten van de verschillende gebieden, de meer traditionele en de modernere methoden...

- Hoe kreeg je de kans om bij Celler de Capçanes te gaan werken toen je weer thuis was?
Het was heel toevallig. Een professor van de universiteit informeerde mij over een vacature in de wijnmakerij als exportassistent, om de wijngaard te controleren, te helpen met de druivenoogst... een multifunctionele functie. Op dat moment was ik nergens naar op zoek, want ik wilde mijn eindproject afmaken zonder te worden afgeleid. Maar in dit geval hoefde ik alleen een cv te sturen en een paar gesprekken te voeren. Op een vrijdag studeerde ik af en op maandag begon ik bij de Celler de Capçanes te werken, en dat is nu 9 en een half jaar geleden.

- Jong en vrouwelijk, twee bijvoeglijke naamwoorden die a priori positief zijn, maar misschien soms ongemakkelijk. Heb je ooit druk gevoeld om een van deze twee redenen? Denk je dat er nog een lange weg te gaan is om de twee seksen in de wijnwereld in evenwicht te brengen?
We hebben het over het beheer van de invoer van een miljoen kilo en over het omgaan met 80 wijnbouwpartners waarvan de gemiddelde leeftijd rond de 70 jaar ligt. Het begin was moeilijk. Zij hebben ervaring die jij niet hebt en dat is een handicap. Vrouw-zijn helpt misschien ook niet, hoewel ik daar nooit iets over gehoord heb. Ze gaven me zelfs de kans om technisch directeur te worden, maar ik moest het verdienen door heel hard te werken. In deze wereld van de wijn zijn wij vrouwen duidelijk in het nadeel, er is nog een lange weg te gaan om dit evenwicht te bereiken, maar beetje bij beetje laten we onze stem horen.

- Derde beste wijnmaker in de wereld en de beste in Spanje volgens het Duitse wijntijdschrift Selection Das Genussmagazin. Wat betekende het voor je carrière om deze erkenning te krijgen?
Persoonlijk is het fijn om externe erkenning te krijgen. In mijn carrière heeft het niet al te veel betekend, misschien heb ik nu nog meer druk om te proberen het niveau van onze wijnen te evenaren of te verbeteren!

- Coöperaties worden al lang geassocieerd met bulkwijn.  Is het moeilijk om een niche te vinden in zo'n traditionele en vooral merkgebonden wereld?
Het is zeer moeilijk om voet aan de grond te krijgen op de markt, vooral voor wijnen van hogere kwaliteit. Ik ben altijd van mening geweest dat het niveau van onze wijnen zeer goed is, maar het is moeilijk voor mensen om je te vergelijken met de wijnen van kleinere of kwalitatief hoogstaande wijnhuizen en het is moeilijk om je wijn geproefd te krijgen door bepaalde publicaties. Het merkt Cooperativa heeft nog steeds enigszins negatieve connotaties.

- In een coöperatie moet je de krachten bundelen en moeten alle leden samenwerken. Hoe zorg je er dan voor dat een boer het maximum aantal kilo's druiven kan verkopen zonder ook maar een greintje kwaliteit te verliezen?
Dit is onze uitdaging! Waar het om gaat is de partner/wijnmaker te laten inzien op welk wiel we zitten: als de druiven die zij leveren van goede kwaliteit zijn, zal de wijn goed zijn, zal hij goed verkopen en zullen zij goed betaald worden!  Hier hebben ze het heel erg ingebakken en ze hebben blind vertrouwen in wat wij van hen vragen. Ik weet dat ik vaak erg streng ben en veel vraag, maar ik vraag met het resultaat in mijn achterhoofd. Met een goede druif zal het moeilijk zijn om een slechte wijn te maken, dat is alles. Een coöperatie vereist dat er een evenwicht is tussen de kwaliteit die technisch vereist is en de hoeveelheid kilo's om niet te veel te verliezen. Dus passen we de wijnbereiding en strategieën aan zodat dit niet gebeurt.
                                                 
- Celler de Capçanes is zijn reis als kwaliteitswijnkelder ongetwijfeld begonnen met de creatie van zijn kosjere wijnen. Deze wijnen worden tijdens de productie onderworpen aan een strenge controle door een persoon die gekwalificeerd is volgens de joodse godsdienst. Wat is jouw rol, als oenoloog van de wijnmakerij, in dit hele proces?
Mijn rol is om toezicht te houden op dat werk. Zij zijn mijn ogen en mijn handen. Zij moeten verantwoordelijk zijn voor elke behandeling van de wijn. Zij nemen monsters als dat nodig is en ik neem de beslissingen. Het is een wijn met zeer weinig interventie omdat we ze niet elke dag in de kelder hebben. Maar zij beseffen net zo goed als wij dat de kwaliteit altijd de beste moet zijn en daarom houden we altijd contact en zijn we beschikbaar.

- Hoewel we weten dat een moeder evenveel van al haar kinderen houdt, is er altijd één voor wie ze een zwak heeft. Welke van de wijnen heeft je hart gestolen? Waarom?
Precies! Voor mij zijn alle wijnen zeer belangrijk. Elk van hen heeft me wat tijd gekost om aan te werken, ik ben niet in staat geweest me op alle tegelijk te concentreren. Maar degene die mij het meeste voldoening geven zijn de Mas Donis rosé en de Cabrida. Beide gemaakt met garnacha. De rosé geeft me altijd stress om de perfecte kleur te krijgen! En met de Cabrida experimenteer ik graag met verschillende bereidingen met de beste garnachas uit de streek en daarmee hebben we veel geluk.

- In een tijd waarin microvinificaties een trend zijn, is het een zeer goed excuus om te zoeken naar de maximale expressie van de variëteit en het terroir en, vooral, om te experimenteren. Wat zijn op dit moment de laatste ontwikkelingen van de wijnmakerij?
Wat garnacha en cariñena betreft, zijn wij altijd op zoek naar hun maximale expressie! Of het nu gaat om verschillende rijpingstijden, verschillende behandeling van de druiven, verschillende selectie van de druiven op het veld... we proberen altijd de variëteit te laten zien zoals ze is en het oogstjaar te weerspiegelen.

- Met een lange en vruchtbare carrière voor je, Anna, zie je jezelf altijd verbonden met de D.O. Montsant? Of ben je nieuwsgierig naar de wijnbouw in een andere wijnstreek?
Ik zou alles willen! Ik ben dol op de D.O. Montsant, als student wilde ik altijd al werken in dit gebied dat veelbelovend was en nog ontdekt moest worden. En ik werd niet teleurgesteld, tot op de dag van vandaag ben ik gefascineerd door de veelzijdigheid van de druif hier! Maar natuurlijk zou ik me graag openstellen voor nieuwe gebieden en meer leren! Welk gebied ook, er is altijd wel iets interessants. In dit opzicht ben ik erg rusteloos, ik hou van leren.

- Heb je naast wijn nog een andere passie die je ons kunt opbiechten? En als je er een hebt, is die verenigbaar met de wereld van de wijn?
In mijn vrije tijd hou ik van sporten, hardlopen, wandelen, gitaar spelen, ik hou van Europese films en natuurlijk van lekker eten, wat perfect te combineren is met de wereld van de wijn!

- Tot slot, wat is de laatste wijn die je aangenaam heeft verrast?
De laatste wijn die me verraste was Pedra de guix 2017 van Terroir al Límit. Witte wijn met aroma's van fosfor, licht oxiderend en zeer mineraal, ik vond hem heerlijk!

Nuria

Nuria Escofet

Responsable contenidos